درختی پیر ...

شکسته خشک و تنها و گم

نشسته در سکوت وهمناک دشت

نگاهش دور ...

فسرده در غروب مرده دلگیر

و هنگامی که بر می گشت

کلاغی خسته سوی آشیان خویش

غم آور بر سر آن شاخه های خشک

فروغ واپسین خنده ی خورشید

شد خاموش....! 

                                                                                                                                                                                                                                                      اولین روز ورود به دبیرستان به همراه واحد زندی باغچه مریم و کیومرث زندی باغچه مریم که در دبیرستان شبانه روزی توحید در شهر دهگلان درس می خواندیم و یادش بخیر که با پای پیاده حدود ۲۵کیلو متر از روستای آلی پینک تا قوری چیا (قوری چای) می رفتیم و بسیار سخت گذشت اما خاطراتش شیرین است.